Pop L'Arc

Category : PopLArc-Diary

เริ่มจากวันนั้น ก็ตื่นตั้งแต่ตี 5 เพราะบ้านเราอยู่ไกลจากตึกฐานฯพอสมควร และก็ไปถึงที่นั่น ตอน 8 โมงกว่าๆ เป็นครั้งแรกที่มางานการ์ตูนได้เช้าขนาดนี้ ทำให้ได้เห็นอะไรแปลกๆใหม่ๆมากกว่าที่เคย ชำระค่าบูธเสร็จแล้ว ก็มองหาโต๊ะกันเลย ถ้าเป็นไปได้ ก็อยากได้โต๊ะที่ติดกำแพง แต่เจอที่จริงๆ ถึงแม้จะไม่ใช่ที่ติดกำแพง แต่ก็โอเคนะ ใกล้ประตูทางเข้าออกดี แถมยังมีผ้าปูโต๊ะให้ด้วย ชอบตรงนี้มากๆครับ (เพราะนอกจากหนังสือแล้ว ไม่ได้เตรียมอะไรมาเลยจริงๆ)

หลังจากนั้น ก็หาข้าวเช้าทาน แล้วก็กลับมาที่โต๊ะ คิดว่าบูธอื่นๆก็คงเริ่มเข้ามากันแล้ว แต่บูธข้างๆเราทั้งสองด้าน ยังไม่มีใครมาเลย ตั้งใจว่าจะต้องกล่าวคำทักทายกับบูธข้างๆก่อนจัดของซะหน่อย แต่ก็ไม่มีใครมา เอาล่ะ เริ่มวางของเลยดีกว่า อุปกรณ์ตกแต่งก็ไม่มี น้องที่พาไปด้วย ก็เสนอว่าให้ใช้วิธีจัดเรียงหนังสือแบบแปลกๆดู ยังดีกว่าวางเป็นตั้งๆไว้เฉยๆ พอเสร็จแล้ว โต๊ะเราก็ดูดีขึ้นมาหน่อย(มั้ง?) แต่จนแล้วจนรอด บูธข้างๆก็ไม่มา ทำให้บูธเราดูโล่งยิ่งกว่าเดิมอีก เก้าอี้ข้างๆก็ว่างใช่มะ นั่นแหละ ขอเลยละกัน เลยได้เก้าอี้ 2 ตัวพอดี (นึกว่าจะต้องผลัดกันนั่งซะแล้ว)

พองานเปิด ความตื่นเต้น ก็ยิ่งเพิ่มขึ้น คนแห่เข้ามากันเยอะเหมือนกันนะ (แต่ไม่เวอร์เหมือนในการ์ตูน) เราก็นั่งนิ่งตัวตรง เกร็งจนทำอะไรไม่ถูกจริงๆ พอลูกค้ารายแรกเข้ามา ก็ดีใจมากๆ ได้หยิบหนังสือของตัวเองมอบให้กับมือเค้านี่ เป็นอะไรที่สุดยอดจริงๆ เอาล่ะ เล่มแรกผ่านไป อย่าเพิ่งดีใจ นั่งรอต่อไป แล้วน้องก็เห็นว่าผมเริ่มเกร็งมากขึ้นทุกที เลยไล่ให้ไปเดินดูงานแทน (งิ..โดนไล่ซะแล้ว..) พอได้ลุกออกมา ก็รู้สึกผ่อนคลายขึ้นมาหน่อย เดินไปเดินมา ก็มองไปที่บูธตัวเอง เห็นว่าก็ขายได้เรื่อยๆแฮะ สงสัยเราคงจะเกร็งมากไปจริงๆอ่ะ -_-'

หลังจากที่ ผลัดกันเดิน ผลัดกันนั่ง น้องก็มาบอกว่ามีบูธที่ขายหูแมวกับมือแมวด้วย เข้ากับเนื้อเรื่องในโดจินของเราดี ก็ไม่ได้คิดอะไรมาก ก็เดินไปดูซะหน่อย และแล้วก็..... ซื้อมาจนได้ครับ ไม่รู้อะไรดลใจให้ซื้อมา ตอนแรกไม่กล้าใส่ ให้น้องใส่ก่อน เออ ก็กล้าใส่ เอาก็เอา ใส่มั่งก็ได้ รู้สึกสายตาคนรอบข้างเปลี่ยนไป ฮ่าๆ (หัวเราะทั้งน้ำตา) เอาล่ะ ไม่สนละ เป็นไงเป็นกัน จากที่เกร็งๆอยู่ ก็ค่อยครื้นเครงขึ้นมาหน่อย ไปๆมาๆชักเริ่มติดใจ ใส่มันทั้งวันเลย อิๆ (งานหน้าก็ว่าจะใส่ไปอีกนะ..)

พอเข้าช่วงบ่าย คนในห้องก็เริ่มน้อยลง ส่วนใหญ่ ก็จะอยู่ข้างนอกกัน เพราะคอสเพลย์เริ่มมากันเพียบแล้ว แต่เราไม่ได้เอากล้องมา ก็เลยอดถ่าย (เจ๊งไปแล้วง่ะ..) แต่ก็ยังมีอะไรมาให้ทำมั่ง เจอท่านรีน่าแห่ง PK มาแลกรูปวาด เจอ IM จากบูธ LOGIN ก็ได้ไปพูดคุยแลกเปลี่ยนความเห็นกับเพื่อนๆในกลุ่ม (คราวหน้า คงจะได้ตั้งบูธติดกัน) และสุดท้ายก็เจอเฮียแอช และ'รุจัง มาถึงทันพอดีก่อนที่จะปิดงาน (รออยู่นานเลยนะ..)

และก็ มีลูกค้ากลุ่มนึง ที่ไม่พูดถึงไม่ได้ เป็นสาวๆชาวญี่ปุ่น มาดูหนังสือของบูธเรา แล้วก็พูดเป็นภาษาญี่ปุ่นกับเรา เราก็ไม่รู้อ่ะ ว่าพูดว่าอะไรมั่ง บอกได้แค่ว่า ฟิฟตี้บาท ฟิฟตี้บาท จนน้องที่มาด้วย ยังบอกว่า "ตั้งใจจะขายมากไปมั้ง.." จนเพื่อนของเธอที่เป็นล่ามมาบอกว่า ขอถ่ายรูปด้วย ก็..เล่นเอาเราหน้าแตกบวกอับอายไปเลย แต่ก็ได้ถ่ายรูปด้วยกันครับ แล้วก็ขอลายเซ็นด้วย ก็เซ็นให้ได้ครับ (สำหรับใครที่ไม่ได้ลายเซ็นของผมในวันนั้น ก็มารับได้ทีหลังนะครับ)

และก็ถึงเวลาปิดงาน คิดว่าหลายคนก็คงเข้าใจเหมือนกับเรา คือ ปิดตอน 18.00 น. ตามที่เขียนไว้ในเว็บ แต่ความจริงไม่ใช่อ่ะ ในส่วนของงานขายโดจิน กลับปิดเอาตอน 16.00 น.ซะงั้น ถึงจะเสียดาย แต่ก็ต้องออก ก็โอเคล่ะนะ สำหรับงานวันนี้

พูดถึงงาน Comic Party 4th

ดีมากเลยครับ สำหรับสถานที่ กว้างขวางถูกใจ แอร์เย็นสบาย แต่ผิดเวลาไปหน่อย ทำให้มีการยกเลิกไปหลายบูธ เลยเห็นโต๊ะว่างอยู่หลายโต๊ะด้วย เสียดายแทนคนที่มา ที่ไม่ได้เห็นสินค้ามากมายจุใจเหมือนงานก่อนๆ

พูดถึงงานของตัวเอง

เกี่ยวกับงานครั้งแรกของผมนี้ ก็บอกได้ว่า ภูมิใจครับที่ได้ออกมาเป็นรูปเล่มซะที และผมก็รักงานชิ้นนี้ รักอนิเมเรื่องนี้มากๆ ถึงแม้จะมีข้อบกพร่องอยู่บ้าง ก็ตั้งใจจะแก้ไขในงานชิ้นต่อไป และถึงจะบอกว่า "มัน xx มากไป" ผมก็ไม่คิดอะไร เพราะเตรียมใจไว้แล้ว แต่สิ่งที่ทำให้ผมต้องกลับมาคิดจริงๆ ก็คือ การตั้งราคานี่ล่ะครับ จริงอยู่ที่งานโดจินไม่มีการกำหนดราคามาตรฐาน ไม่มีการกำหนดว่า จำนวนหน้าเท่านี้ รูปเล่มแบบนี้ ต้องตั้งราคาเท่านี้ ทุกอย่างอยู่ที่ตัวเรากำหนด แล้วลูกค้าแต่ละท่านจะเป็นคนตัดสินเองว่า "ถูก" หรือ "แพง" เพราะผู้ซื้อเอง ก็มีฐานะและรสนิยมที่แตกต่างกัน อาจจะตัดสินไม่เหมือนกัน แต่เวลาที่เค้ามาดูงานของเรา แล้วบอกว่าราคาสูงไปเนี่ย ก็ทำให้ผมรู้สึกผิดขึ้นมาจริงๆนะ แต่ก็ไม่อยากดิสเครดิตผลงานตัวเอง เอาเป็นว่า โทษที่ตัวเองศึกษาหาข้อมูลการตลาดมาไม่เพียงพอละกัน (ความโลภก็มีส่วน..ด้วยล่ะมั้ง?..)

อีกเรื่อง ขำๆครับ มีเพื่อนที่อ่านแล้ว มาบอกว่า "จากที่โปรโมทในเน็ต แค่พิมพ์คำว่า "เหมาะสำหรับผู้อ่านวัยรุ่นขึ้นไป" เนี่ย มันยังดูน้อยไป สำหรับโดจินเล่มนี้ ถ้าให้ตั้งเรทนะ เอาไปเลย NC-17 สำหรับประเทศไทยนี่ล่ะ" (อึ้งไปเหมือนกันครับ ยังดีที่ไม่ถึงขั้น 18+ เพราะไม่มีฉาก H.. )

พูดถึงร้านที่ไปพิมพ์มา

หน้าปกกับฉากหลังมันจางมากๆเลยอ่ะครับ แต่ไม่ว่ากัน เพราะผมไม่ได้คำนวนความแตกต่างของรูปตอนปริ๊นท์กับตอนถ่ายเอกสาร แต่ที่รับไม่ได้ คือ ถ่ายออกมาแล้วเบี้ยวเนี่ยสิครับ อุตส่าห์ปริ๊นท์ออกมาตรงเป๊ะ หน้าไหนที่เบี้ยวก็ยอมปริ๊นท์ใหม่ ดันถ่ายออกมาเบี้ยวซะงั้น คราวหน้า หาร้านใหม่ดีกว่า.. (ไม่ก็เอาหน้าที่ปริ๊นท์เบี้ยวไปให้ถ่าย เผื่อจะถ่ายออกมาตรง -_-' )

พูดถึงความเตรียมพร้อมของตัวเอง

ถ้าการจัดบูธวันนี้ เป็นการสอบนี่ ก็คงสอบตกไปเลย ผ้าปูไม่มีไม่ว่า แต่ไม่มีป้ายราคาเนี่ยสิ ทำให้ทุกคนที่ซื้อ ต้องออกปากถามราคากันทุกคน เพราะถึงแม้ว่า เราจะโพสไว้ในเน็ตแล้ว แต่เพื่อความชัวร์ ก็น่าจะมีป้ายราคาด้วยจริงๆ (ก็มีคนที่เค้าไม่ได้เล่นเว็บเดียวกับเราด้วยนี่นา) บางคนก็เข้าใจผิดถึงขนาด มองหมายเลขบูธเป็นราคาด้วยอ่ะ (ที่ไม่เอาออก เพราะกลัวหาไม่เจอ แต่มาคิดอีกที งานก็ไม่ได้กว้างมากมาย แถมหนังสือที่วางยังเด่นกว่าหมายเลขบูธอีก เฮ้อ....)

อีกอย่าง คือ ถุงพลาสติกครับ จริงอยู่ว่า งานคอมมิคปาที่ญี่ปุ่น ก็ไม่ค่อยมีบูธไหน มีถุงให้ แต่เวลาที่ลูกค้าเค้าขอมาเนี่ย ตอนนั้น ก็ผมลุกลี้ลุกลนไปเลย ยังไปถามน้องอีกว่า มีถุงมั้ย? (จะถามไปทำไมก็ไม่รู้ ทั้งๆที่ ไม่ได้เตรียมไปด้วยแท้ๆ บอกเค้าไปคำเดียวสั้นๆ ว่า "ไม่มี" ก็จบ แต่มันตื่นเต้น จนทำอะไรไม่ถูกจริงๆนะ)

สุดท้าย คือเรื่อง สมุดเสก็ตกับเครื่องเขียนครับ ตรงนี้ ลืมคิดไปจริงๆ อย่างน้อยถ้าเรานั่งวาดรูปอะไรซักอย่าง ก็คงจะน่าสนใจมากขึ้น แล้วลูกค้าจะได้มั่นใจด้วยครับ ว่าคนเขียนมาขายเองด้วย เพราะฉะนั้น งานหน้า ผมจะเตรียมเครื่องมือไปให้เรียบร้อยครับ ใครอยากได้รูปเสก็ต ก็ขอได้นะ (ถ้ามีสมุดเสก็ตของตัวเองด้วยก็จะดีมากๆ) แต่คงจะไม่สวยเท่าในเล่มนะ เพราะผมไม่เก่งการวาดสดเลย แถมลบบ่อยอีกต่างหาก (ไม่เชื่อ ไปขอดูรูปจากท่านรีน่าได้) ไว้จะออกงานอีกทีเมื่อไหร่ จะลงข้อความนี้อีกที จะได้ไม่ลืมกันครับ

สุดท้าย ขอฝากถึง...

Peptender ขอบคุณมากๆ ที่มาช่วยขายในวันนั้น ทั้งช่วยเรียก ช่วยคุยกับลูกค้า และอยู่เป็นเพื่อนคุยกับผมตลอดทั้งวัน (จนบูธข้างหลังเริ่มรำคาญ) ถ้าไม่ได้มาด้วยกัน ผมคงทำอะไรไม่ถูกจริงๆ

ท่านแอช ขอบคุณครับที่อุตส่าห์มาช่วยอุดหนุนผลงานและช่วยวิจารณ์ ขอให้มีผลงานเป็นรูปเล่มเร็วๆนะครับ

'รุจัง ทรงผมของเจ๊วันนั้น โดนใจผมจัง (ลอกท่านแอชมา อิๆ) ขอบคุณที่มาอุดหนุนผลงานของผมด้วยเช่นกันครับ ถ้ามีโดฯเล่มใหม่เมื่อไหร่ มาขายด้วยกันได้นะครับ

เพื่อนๆวง LOGIN ดีใจที่เจอกันครับ ได้เห็นหน้าของทุกท่านครบทั้งวง ทั้งเฮียต้น,อิม,มะพร้าว,ทาก ถึงแม้จะเพิ่งรู้จัก และเพิ่งเคยเจอกันก็ตาม

ท่านรีน่า PK ก็ไม่รู้ว่าจะได้เข้ามาอ่านรึเปล่า แต่ก็ขอบคุณครับ สำหรับรูปเสก็ต

อาจารย์จอย เดี๋ยวให้ที่อยู่ แล้วรอรับ DVD ลับจากท่านแอชที่บ้านได้เลยครับ

คุณยายแม่บ้าน รอรับหลังไมค์จากผมที่พันทิปนะครับ

สุดท้ายก็ คุณลูกค้าทุกท่าน ขอบคุณมากๆครับ ถ้าไม่มีทุกท่าน ผมคงไม่มีกำลังใจจะทำงานชิ้นต่อไปแน่นอน

แล้วพบกันใหม่ เอนทรีต่อไปครับ (ระหว่างนี้ ก็ขอไปคิดเรื่องงานใหม่ เพราะผมทำงานไม่ไวพอ จึงต้องเริ่มตั้งแต่เนิ่นๆล่ะนะ)