Pop L'Arc

ตั้งหัวข้อให้ชวนสงสัยอีกแล้ว แต่คิดว่าคงรู้ทันกัน ใช่ครับ วันนี้ ไปเล่น DIRGE of CERBERUS ที่ร้านเกมมา พอได้เล่นก็คิดว่า เราฝีมือตกลง หรือว่าเป็นเพราะเกมสมัยนี้ มีลูกเล่นเยอะขึ้น ซึ่งเกมนี้ ก็มีระบบการเล่นที่หลากหลายจริงๆ กว่าจะเรียนรู้ได้แต่ละอย่าง (ทั้งยิงปืน ต่อสู้มือเปล่า ใช้มาเทเรีย และลิมิตเบรค) แต่พอเล่นเป็นแล้ว ก็สนุกมากๆ มีเทคนิคมากมายให้เราใช้ได้ตลอด เรียกได้ว่าไม่มีเบื่อเลยครับ สำหรับเกมนี้ สุดยอด (ตอนแรกตั้งใจว่าจะเล่นแป๊ปเดียวพอให้รู้ระบบเกมคร่าวๆ แต่ก็ล่อไปตั้ง 2 ชม. เพราะมันส์จนติดลมนี่แหล่ะ)

ปล.แต่แปลกตรงที่ลิมิต เบรคเกมนี้ ไม่เหมือน FFVII ที่จะขึ้นตามการบาดเจ็บ แต่เกมนี้ เกจจะขึ้นได้ ต้องตามเก็บตามทาง (คงมีไว้ สำหรับผู้เล่นที่เก่งโคตรๆ ชนิดเล่นแล้ว ไม่เสียพลังซักหยด เดี๋ยวไม่ได้เห็นลิมิต เบรคพอดี)

อีกเรื่อง วาเลนไทน์นี้ ยังไม่ได้ช็อกโกแลตจากใครเลย (แต่ความจริงก็ไม่หวังอยู่แล้ว เพราะไม่ใช่ประเพณีเรา) แต่ที่พูดถึง เพราะว่า ทุกวันนี้ ยังต้องทานโปรตีนรสช็อกโกแลตอยู่เรื่อยๆ ซึ่งก็สร้างความทรมานในการกินแต่ละครั้งพอสมควร (ช่วงนี้ อย่าให้ผมเห็นช็อกโกแลตเลยนะ) ทรมานขนาดไหนน่ะเหรอ?

[SPOIL แฮร์รี่ พอตเตอร์ เล่ม 6 ถ้ายังไม่ได้อ่าน อาจไม่เก็ทเน่อ~]

ความรู้สึกเหมือนตอนที่ ดัมเบิลดอร์ต้องดื่มน้ำนั่นในโถให้หมด เพื่อเอาไอ้นั่น(?) โดยมีแฮร์รี่คอยกรอกน้ำให้ป๋าดื่ม ทั้งๆที่ป๋าบอกว่า "ชั้นไม่ไหวแล้ว พอตเตอร์" แต่เจ้าแว่นก็ยังกรอกน้ำนั่นใส่ปากป๋าดัมตลอด "ไม่ได้ครับ อาจารย์ต้องดื่ม" ถ้าผมเป็นดัมเบิลดอร์ ตอนนั้น คงคิดว่า ถ้ารอดไปได้ จะทำน้ำนั่นขึ้นมาใหม่ แล้วจับเจ้าแว่นกดน้ำซะ ฝากไว้ก่อนเหอะ มรึง แต่มันคงเป็นไปไม่ได้แล้วล่ะ ใช่มั้ยครับ? ป๋าดัม (คงไม่รอดกลับมาแล้วกลายเป็นพ่อมดทองคำ เหมือนแกรนดาฟใน เดอะ หลอดฯ นะ)

วันนี้ เขียนสั้นๆ เพราะเล่นที่ร้าน แล้วพบกันใหม่ เอนทรีต่อไปครับ

Pop L'Arc Dark Side : ยำรวมมิตร (ภาคเสริม) - Pop_L'Arc (เล่น)ปังย่า (ใน)วันวาเลนไทน์(ที่แสนมืดมน)